fot by me. W styczniową niedzielę...
C z u j ę ż e s i ę z m i e n i a m . To takie dziwne uczucie - bardzo trudno je opisać.
Nie wiesz czy jest dobrze, czy jest źle - ale chcesz podążać w dobrym kierunku. Starasz się.
Niekiedy wpadasz w jakiś cholerny dołek i wolisz gapić się bezmyślnie w sufit albo w okno, zamiast brać się za to co powinieneś.
Nikt nie jest ideałem i nim nigdy nie będzie. Ale jednak wytrwałość... Silna wola... Jest bardzo trudna i wymaga wiele siły oraz czasu.

Wczoraj noc u Miry uświadomiła mi jedno - że mam p r z y j a c i ó ł . Że jestem z nimi na dobre i na złe. Umiem się z nimi śmiać, kiedy oni się śmieją. Umiem z nimi płakać jeśli oni płaczą. Potrafię im pomóc kiedy potrzebują pomocy. Jaki to wielki skarb. Największy w życiu.

C z u j ę ż e z a p o m i n a m o k i m ś . Czuję że "życie wspomnieniami" się ulotniło. Warto patrzeć w przyszłość. Naprawdę warto.
Mam nadzieję że rodzice pozwolą mi iść do Oli na pierniczki w niedzielę.. Dlatego wio do roboty! W poniedziałek szkołą > <. Ahh, zobaczę te wszystkie KOCHANE TWARZE. Tak, i będę śmiać się z nich prosto w twarz. A szczególnie jednej osobie.

To co było n i e w r ó c i .
Stracony czas, żałujesz?
N i e ż a ł u j !
Ja stawiam na j u t r o , postawisz ze mną?

OneRepublic - All the right moves.mp3